Ze was zeventien toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Tot dan toe had het feit dat Selma joods was geen grote rol in haar leven gespeeld, maar nu werd het ineens een kwestie van leven en dood. Hoewel ze in 1942 werd opgeroepen om zich te melden voor een werkkamp, wist ze daar onderuit te komen. Ze sloot zich aan bij het verzet: onder de naam Margareta van der Kuit, ofwel Marga, vervalste ze documenten en koerierde ze door het hele land. Verscheidene keren ontsnapte ze aan de nazi's, maar in juli 1944 werd ze verraden en via kamp Vught naar Ravensbrück getransporteerd. Anders dan haar zusje Clara en haar ouders overleefde ze de gruwelen van het kamp. Al die tijd wist niemand dat ze joods was, en niemand kende haar echte naam. Pas na de oorlog durfde ze die weer uit te spreken: Selma.
Selma van de Perre (1922-2025) maakte tijdens de oorlog deel uit van de TD-groep, een verzetsorganisatie. Vrijwel alles raakte ze kwijt: haar ouders, haar zusje, haar naam, haar identiteit. Ze overleefde de gruwelen van vrouwenkamp Ravensbrück en tekende haar verhaal op. Het resultaat is een hartverscheurend, glashelder en optimistisch verhaal vol verlies - maar vooral vol levenslust. In 1983 ontving Selma van de Perre het Nederlandse Verzetsherdenkingskruis.
In de aanloop naar 4 en 5 mei kijken we terug naar aangrijpende verhalen uit oorlogstijd. Lees meer »
Vier bijzondere verhalen uit de Tweede Wereldoorlog. Over verzet, verlies, maar ook over hoop. Lees meer »
